Barbarber

Literaire tijdschriften spelen een belangrijke rol in de vorming van opvattingen over literatuur. Schrijvers, zowel prozaschijvers als dichters, groeperen zich rond een bepaald tijdschrift en laten daarin zien hoe zij denken over de vraag wat (goede) literatuur is. Tijdschriften volgen elkaar op wanneer opvattingen veranderen, maar er bestaan ook vaak verschillende tijdschriften naast elkaar in dezelfde periode. Grote delen van de moderne literatuurgeschiedenis zijn te volgen aan de hand van dit soort tijdschriften. In 1958 werd bijvoorbeeld Barbarber, het 'tijdschrift voor teksten', opgericht. De oprichters, J. Bernlef, G. Brands en K. Schippers, vonden de bestaande literaire tijdschriften saai en zonder humor. Niet alleen in Barbarber, maar ook in hun gedichten die ze elders publiceerden, brachten ze hun vernieuwende poëzieopvattingen in de praktijk. Ze schreven gedichten over alledaagse dingen, maar probeerden daar een nieuwe, humoristische kijk op te hebben. Veel andere dichters in die tijd vonden Barbarber maar flauwekul en namen het tijdschrift en de schrijvers die erin publiceerden niet serieus.