Digitale handtekening

Tweeduizend jaar geleden maakte Julius Caesar zich al zorgen dat boodschappen aan zijn veldheren in de verkeerde handen zouden vallen. Caesar vond een oplossing: hij schoof alle letters van zijn brieven drie posities op in het alfabet. De veldheren waren hiervan op de hoogte en konden uit het onbegrijpelijke YULMGDJ DDQYDOOHQ gemakkelijk VRIJDAG AANVALLEN ontcijferen.

De ontwerpers van mobiele telefoons, pin-automaten en web-browsers hebben tegenwoordig nog steeds dezelfde zorg: hoe voorkom je dat informatie door onbevoegden kan worden afgeluisterd of veranderd? En hoe weet je zeker dat een e-mailtje dat je hebt ontvangen inderdaad van de persoon is die als afzender wordt vermeld? Hiervoor heb je een 'digitale handtekening' nodig. Garanderen dat je op de goede website zit, het versleutelen van informatie, de digitale handtekening - het hoort allemaal bij de wetenschap die cryptografie heet.

Letters verschuiven door het alfabet is niet veilig genoeg meer in het computertijdperk. Moderne cryptografische programma's maken daarom ingewikkelde rekensommen met getallen van wel 300 cijfers of meer. De kunst is om informatie (een bericht bijvoorbeeld) in een ingewikkelde som te verstoppen, die niet zómaar is uit te rekenen. Alleen degene die over extra informatie beschikt (de zogeheten sleutel) kan de som oplossen en het bericht lezen.

Moderne cryptografische technieken zijn ongekend veilig. Zelfs het best beveiligde huis is nog niet veilig voor inbrekers. Maar een bericht of bestand dat met een goed cryptografisch programma is versleuteld is echt niet meer te openen!