Niet goed, geld weg?

"Koop is de overeenkomst waarbij de een zich verbindt een zaak te geven aan de ander om daarvoor een prijs in geld te betalen."

Dit is de eerste bepaling in de wet over consumentenkoop (Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek). De wet beschermt de consument en geeft aan wat de rechten zijn van de consument en de verplichtingen van de verkoper.

Iedereen heeft wel eens een meningsverschil met een verkoper. Bijvoorbeeld over de prijs, over de deugdelijkheid van het product of over de garantie die de verkoper al dan niet biedt. Veel winkeliers behandelen hun klanten correct, maar er gaat ook wel eens iets mis. Al is het maar omdat veel winkeliers niet precies weten wat hun plichten zijn. Winkeliers maken veelal gebruik van algemene voorwaarden zonder dat ze op de hoogte zijn van de exacte inhoud. Ook informeren ze hun klanten vaak onvoldoende. In Boek 6 van het Burgerlijk wetboek zijn de bepalingen van de algemene voorwaarden geregeld. Denk bijvoorbeeld aan de veelvuldig toegepaste de regel dat je moet ruilen binnen 8 dagen. Als deze voorwaarde echter niet op de juiste wijze wordt bekend gemaakt bij de consument, bijvoorbeeld door middel van bordjes of stickers op de kassa of op de achterkant van de kassabon, is deze ruilregel niet geldig.

Een ander voorbeeld is de extra garantie die winkeliers van audio- en videoapparaten vaak aanbieden tegen een flink bedrag boven op de koopprijs. Je kunt hiermee de 'gewone' garantie van één jaar verlengen met twee jaar. Maar als een televisie ondanks zorgvuldig gebruik binnen een paar jaar kapot gaat, kun je je afvragen of die televisie deugdelijk is. Als dat niet het geval is, kun je de verkoper gewoon aansprakelijk stellen, zonder dat je een beroep hoeft te doen op die zogenaamde extra garantie.

Zo zijn er allerlei regels met betrekking tot aankopen waarvan veel mensen het bestaan niet kennen. En toch 'wordt iedereen geacht de wet te kennen'!