Academisch bedrog

Binnen iedere beroepsgroep komt het voor: mensen die geen plezier meer in hun werk hebben. Als je oud genoeg bent kun je met vervroegd pensioen. Ben je nog te jong, dan moet je maar iets anders gaan doen. Aanzienlijke financi‘le gevolgen liggen dan op de loer. Als je het niet zo nauw neemt met de regels, kun je je daartegen misschien indekken door de verzekering op te lichten. Je sluit tien arbeidsongeschiktheidsverzekeringen af voor in totaal vijf miljoen euro en je zet een ongeval in scene. Daarna loop je naar de verzekeraar met een bedroefd gezicht en vraag je of je effe kan vangen.

Zo dacht onlangs ook een tandarts die het gepruts in de monden van zijn patienten moe was. Hij bedacht zich dat hij met negen vingers zijn werk niet meer zou kunnen doen en besloot dus om zijn linkerwijsvinger er maar af te hakken. Tja, tien verzekeringen voor alles bij elkaar vijf miljoen euro, dat wekt natuurlijk argwaan. De zaak werd onderzocht en wat bleek: er bevonden zich verdovingsmiddelen in de bloedresten. De tandarts was zo onnozel geweest om zijn vinger eerst te verdoven. Had die tandarts nou even zijn tanden op elkaar gezet, dan was de kans op ontdekking toch een stuk kleiner geweest. Alhoewel, ook de overige omstandigheden wezen in de richting van fraude. Er waren geen getuigen en het verhaal van de tandarts klonk nogal vreemd.
De afloop is echter bizar: de verzekeraars stelden voor de boel maar de boel te laten als de tandarts van verdere claims zou afzien. Er werd geen strafrechtelijke vervolging ingesteld en de uitkering van vijfenveertigduizend euro die hij al had ontvangen, mocht hij houden. Raar, maar waar gebeurd.