Ford Motor Company schakelde in de jaren '90 van de vorige eeuw over op nieuwe procedures voor het beheren van magazijnen. Ondanks circa twintig jaren automatisering bleef de levering van miljoenen auto-onderdelen aan autodealers en grossiers in onderdelen een vervelende, dure en arbeidsintensieve zaak.
In 18 grote distributiecentra in de hele Verenigde Staten sjouwden honderden arbeiders langs lange rekken om onderdelen op te halen. Een studie wees uit dat zeventig procent van het werk in de magazijnen uit lopen bestond. Voor sommige orders – van duizenden onderdelen – waren dagen nodig.

Ford stelde een commissie van vier ingenieurs samen en vier systeemdeskundigen, die twee jaar deed over het opstellen van nieuwe werkvormen in de magazijnen. Men was het eens over drie onderwerpen:

1. Het lopen moet uit het ophalen van onderdelen worden geschrapt,

2. Er mag niets meer op papier worden vastgelegd; daardoor wordt het moeilijk informatie gemeenschappelijk te gebruiken en te verwerken,

3. De noodzaak om informatie in te tikken op computerterminals moet worden weggenomen, daardoor ontstaan toch alleen maar fouten.

Het systeem dat de commissie heeft ontworpen omvat kilometers lopende band om onderdelen uit carrousels met bakken onderdelen te halen en er in op te bergen. Een computer in elk magazijn slaat de orders op en regelt de beweging van de carrousels. De computer kent ook het aantal en de plaats van elk onderdeel.
Een magazijn kan dertig tot zestig carrousels omvatten, waarbij een magazijnbediende drie carrousels onder zijn hoede heeft. Om het gebruik van papier en toetsenborden te elimineren gebruiken de medewerkers scanners voor streepjescodes om artikelen op te slaan, op te halen en te transporteren. Dit heeft het proces niet alleen versneld, maar maakt ook de opslag van meer onderdelen mogelijk per magazijn, omdat er minder ongebruikte ruimte is. Ford heeft het aantal magazijnen van 18 tot 8 teruggebracht, wat een grote besparing op de kosten tot gevolg heeft gehad. Ook leidde het systeem tot kleinere voorraden en minder fouten en daarmee tot een integrale besparing van miljoenen dollars op jaarbasis.