Moderne oudheid

De klassieke oudheid, de Griekse en Romeinse kunst, is van grote invloed geweest op de Europese cultuur. De mythische verhalen en personen uit de literatuur en de beeldende kunst van de klassieke oudheid zijn nog steeds een bron van inspiratie voor beeldende kunstenaars, componisten, theatermakers en schrijvers.

Tijdens de Renaissance (letterlijk 'wedergeboorte') was er een grote opleving van de antieke kunst: Griekse tempels rezen massaal uit de grond en schilders lieten zich niet zelden inspireren door klassieke thema's. Ook andere stromingen hebben zich met de 'klassieken', zoals het classicisme. In het taalgebruik heeft de term 'klassiek' doorgaans een meerwaarde. Wellicht is dat tegelijkertijd een aanleiding voor kunstenaars om zich tegen een al te grote invloed van de klassieken te verzetten?

In hedendaagse romans, gedichten en toneelstukken lijkt het gebruik van mythologische thema's en motieven onvermijdelijk. Zowel in Nederlandse als buitenlandse literatuur duiken regelmatig moderne versies van beroemde mythologische personages op, soms in versluierde vorm. Met enige kennis van de antieke mythologie zijn interessante literaire vergelijkingen te trekken, niet alleen tussen het oude en het nieuwe, maar ook tussen hedendaagse werken onderling.