Kunstzinnige klanken

In de beeldende kunst neemt muziek op verschillende manieren een plaats in. In de religieuze kunst heeft het vaak een symbolische betekenis en duidt het bijvoorbeeld op hemelse sferen. In de profane kunst kan het een aanduiding zijn van een zintuig, een verstoring van eendracht, of roept het op tot actie. Soms herinnert het aan de broosheid van het bestaan of geeft het een stadium van beschaving weer.

Botticelli schilderde bijvoorbeeld La Primavera. Hierin is geen muzieknoot te zien, toch neemt men aan dat het een (humanistische) notatie van muziek is. Muziekattributen bij een groepsportret kunnen de symbolische betekenis 'welopgevoed zijn' ondersteunen. Zo is muziekles bijvoorbeeld een graag afgebeeld onderwerp. Muziek kan bijdragen aan harmonie, maar ook oproepen tot strijd. Zonder dat je de aanwezigheid van een muziekinstrument bespeurt doet La marseillaise van Delacroix denken aan muziek en strijd door de titel van het werk. Je hoort de afgebeelde mensen al zingend de barricade oplopen. Het samengaan van twee zintuiglijke waarnemingen noem je synesthesie. Met dit gegeven werkte Kandinsky. Hij associeerde een kleur bij de klanken van een instrument.