De voorvaderen van Europa?

Vóór de Romeinen heeft in Europa geen volk (of beter volkenconglomeraat) een expansie doorgemaakt zoals de Kelten. Rond 500 v. Chr. woonden ze ten noorden van de Alpen: in Oostenrijk, Zwitserland, Zuid-Duitsland en noordoostelijk Frankrijk. Twee eeuwen later treffen we Kelten aan in een gebied dat zich uitstrekt van het Iberische schiereiland en de Britse eilanden in het westen tot de Karpaten en het huidige Turkije in het oosten.

De cultuurvolkeren rond de Middellandse Zee waardeerden de Kelten als smeden, wagenbouwers, handelaren, landbouwers, en bovenal als huursoldaten. Tegelijkertijd zagen ze in hun mobiliteit en vechtlust een bedreiging voor de orde en welvaart. In de 3de eeuw v. Chr. namen de Romeinen in Italië de leiding in het terugdringen van de Keltische stammen. Rond het begin van onze jaartelling hadden ze de onderwerping van de Kelten op het Europese vasteland voltooid. Zoals toen gebruikelijk, hingen de Kelten een natuurgodsdienst aan. In tegenstelling tot de Germanen beschikten de Kelten volgens de klassieke geschiedschrijvers over geleerden. Caesar sprak in dit verband van 'druïden'. Deze hielden zich onder meer bezig met godsdienst, recht en dichtkunst.

De Keltische kunst kwam tot ontwikkeling in de jonge ijzertijd. De zogenaamde La Tène stijl is, met kleine variaties, te vinden van Ierland tot Turkije, en vormt met zijn spiralen, plantenmotieven en fantastische, uitgerekte mensen- en dierenfiguren de tegenhanger van de klassieke kunst.