Onafhankelijkheid van de rechterlijke macht
Rechtvaardige rechters?
Montesquieu begon ermee en sprak ruim 250 jaar geleden over de trias politica. Nu is het vanzelfsprekend dat er in Westerse landen drie 'machten' zijn: de wetgevende macht, de uitvoerende macht (het overheidsbestuur) en de rechtsprekende macht. Drie machten waartussen een subtiel evenwicht is gevonden.Vroeger waren rechters enigszins wereldvreemde mannen die of van adel waren of het zich financieel konden veroorloven. Tegenwoordig zijn rechters een dwarsdoorsnede van de maatschappij: mannen en vrouwen, jong en oud, links en rechts. Vroeger mocht een rechter zijn eigen werktempo bepalen. Dat was ook nodig, want sommige zaken moesten 'rijpen': ze waren gecompliceerd en er moest eerst goed over worden nagedacht, want voor beide standpunten was wel iets te zeggen. Nu moeten er veel meer uitspraken worden gedaan. Burgers zijn 'mondig' geworden en leggen zich niet zo maar ergens bij neer. Soms hebben ze een rechtsbijstandsverzekering en dan willen ze waar voor hun geld: er moet worden geprocedeerd! Rechters krijgen het daarom drukker en moeten sneller zaken beslissen. Bovendien is de rechtspraak veel beter toegankelijk dan vroeger en kunnen rechtszoekenden hun kansen inschatten via allerlei websites, waar rechterlijke uitspraken worden gepubliceerd. Als een rechter anders oordeelt dan een van zijn collega's krijgt hij een boze brief!
