Sensatiegeneratie

Breekijzer, Blik op de weg, Taxi, Radar, Peter R. de Vries, Big Brother en de Bus. Het zijn televisieprogramma’s die gebaseerd zijn op hetzelfde concept: reality tv. De kijker wordt meegenomen met een cameraploeg en een verslaggever. Meestal zijn deze op zoek naar sensatie, de zogenaamde realiteit van alle dag, waarbij min of meer argeloze of onwillige personen worden gefilmd in vaak benarde situaties. Niet alleen het aantal reality tv programma’s neemt toe, ook het sensatiegehalte neemt toe en de kijkcijfers liegen er niet om. De invloed van deze programma's op de kijkers blijkt uit de volgende uitspraak van een 112-medewerker: "De laatste maanden kom ik steeds vaker mensen tegen die ons verwijten dat we de telefoon niet opnemen als ze om een ambulance bellen. Als ik dan vraag welk nummer ze hebben gebeld, dan zeggen ze: "nine-one-one" natuurlijk."

Reality tv maakt soms slachtoffers, bijvoorbeeld wanneer mensen tegen hun wil in een televsieprogramma verschijnen en zich aangetast voelen in hun recht op persoonlijke levenssfeer. Zij kunnen een verbod van uitzending, een rectificatie en/of een schadevergoeding voor de rechter eisen. Rechters die zaken als deze krijgen voorgeschoteld, hebben echter rekening te houden met de vrijheid van meningsuiting van de media. Afhankelijk van de omstandigheden oordelen rechters dan weer eens in het voordeel van het slachtoffer en dan weer eens in het voordeel van de programmamaker. Factoren van invloed zijn bijvoorbeeld het gebruik van een verborgen camera en/of microfoon, het al dan niet hebben van toestemming van de gefilmde, het informatieve dan wel amusante karakter van het programma en de locatie waar is gefilmd