Het onderzoek bij neurobiologie
Het aantal onderwerpen dat binnen de neurobiologie bestudeerd kan worden is zeer uitgebreid. Zo wordt door onze vakgroep neurobiologie aan de universiteit in Utrecht onderzoek gedaan naar de visuele perceptie (het verwerken van de informatie die je ziet in je omgeving). En er wordt onderzoek gedaan aan elektro-perceptie bij elektro-gevoelige vissen (het verwerken van elektrische stroompjes uit de omgeving).
Visuele perceptie
Bij het onderzoek aan de visuele perceptie ligt het accent op het waarnemen van beweging, richting van beweging, en snelheid. Verder wordt er onderzoek gedaan naar diepte-zien, kleur-zien, vorm-, gezichtherkenning en de functie van oogbewegingen. Een eenvoudige manier om te laten zien hoe ons visuele systeem werkt, is met behulp van visuele of optische illusies. Bij het bekijken van een optische illusie wordt ons visuele systeem voor de gek gehouden. Dit gezichtsbedrog wordt veroorzaakt door de foutieve waarneming van de werkelijkheid, oftewel: wat jij ziet is niet wat er echt is. Je kunt bijvoorbeeld dingen zien die er niet zijn of dingen zien bewegen die eigenlijk stilstaan. Dat gezichtsbedrog bestaat komt doordat het oog geen camera is. Het beeld van de buitenwereld wordt dus niet geprojecteerd op de binnenkant van je schedel. Waarneming is een ingewikkeld proces dat zich afspeelt in je hersenen. Door het onderzoeken van deze illusies, probeer je te verklaren hoe deze tot stand komen en het onderliggende verwerkingsmechanisme te begrijpen.
Elektroperceptie
Verder wordt er binnen onze vakgroep onderzoek gedaan aan elektro-perceptie bij elektro-gevoelige vissen (het verwerken van elektrische stroompjes uit de omgeving). Elektriciteit is het verplaatsen van hele kleine geladen deeltjes in een medium. Deze deeltjes heten elektronen. Als op een plaats meer elektronen zijn dan op een andere plaats, dan ontstaat er een spanningsverschil. Elektronen proberen dat dan op te heffen door naar de andere kant te stromen, wat resulteert in stroom. In metalen kunnen elektronen zich het snelst verplaatsen, in water minder snel en in lucht nauwelijks. Alle in het water levende organismen worden omgeven door een bio-elektrisch veld. Dit veld wordt voornamelijk veroorzaakt door kleine stroompjes die de spieren laten bewegen. Deze velden kunnen worden waargenomen door elektro-gevoelige vissen, die hiervoor speciale elektro-receptor organen hebben. Deze gebruiken ze om soortgenoten, vijanden en prooidieren te lokaliseren (meerval, haai). Sommige vissen hebben ook een elektrisch orgaan (electrocyten) waarmee ze stroomstoten kunnen opwekken en waarmee ze kunnen communiceren met soortgenoten (om bijvoorbeeld te paren) of vijanden kunnen afschrikken (sidderaal). Bekijk voor meer informatie ook deze link.
