Tussen couscous en hutspot

Nederland is in toenemende mate een multiculturele samenleving geworden. Er leven mensen afkomstig uit allerlei landen zoals Turkije, Marokko en Suriname, met verschillende culturele achtergronden. Velen wonen hier al geruime tijd en hun kinderen zijn meestal hier geboren. Deze culturele verscheidenheid is niet overal even zichtbaar. Wel geldt dit voor vrijwel alle grote steden en sommige wijken in het bijzonder.

De multiculturele samenleving brengt allerlei vragen met zich mee op zowel politiek, maatschappelijk als psychologisch vlak. Je kunt je bijvoorbeeld afvragen in welke positie jongeren van buitenlandse afkomst zich bevinden.

Deze jongeren leven met twee culturen. Van ouders en familie hebben zij hun eigen cultuur meegekregen. Aan de andere kant hebben ze te maken met datgene wat in de Nederlandse samenleving geaccepteerd wordt en vanzelfsprekend is. Maar niet alleen het cultuurverschil is van belang. Ook de manier waarop de Nederlandse samenleving zich aanpast aan de aanwezigheid van etnische minderheden is van invloed. Welke kansen worden er gecreëerd? Is er sprake van acceptatie of juist discriminatie?

Cultuurverschillen en discriminatie worden verantwoordelijk geacht voor tal van problemen en identiteitsproblemen in het bijzonder. Het is echter onduidelijk hoe beide factoren doorwerken in de identiteitsontwikkeling van jongeren. Leidt het tot onzekerheid en een zich afzetten van de samenleving en Nederlandse leeftijdgenoten? Of leidt het juist tot een extra inspanning om zichzelf te bewijzen en een goede positie te verkrijgen?