Lichaam en Geest

Je lichaam is stoffelijk. Je geest is onstoffelijk. Je geest stuurt het lichaam: je kunt bedenken dat je iets wilt pakken. Je lichaam oefent invloed uit op de geest: je geest werkt minder goed als je lichaam moe, ziek of dronken is.

Hoe is de interactie tussen iets niet-stoffelijks en iets stoffelijks mogelijk? De filosoof René Descartes (1596-1650) beschreef als eerste dit 'lichaamgeest probleem' en probeerde een verklaring te vinden. Bij gebrek aan beter wees hij een onderdeeltje van de hersenen, de pijnappelklier, aan als het orgaan dat voor de interactie verantwoordelijk is. In zijn tijd wist men niet waar dat orgaan voor diende.

Sinds Descartes heeft het lichaamgeest probleem de filosofische gemoederen flink bezig gehouden. Met de komst van de computer leek het probleem van de baan. Het leek eigenlijk zo eenvoudig: je lichaam (de hersenen) is de hardware. Daarop draait het (computer)programma van de geest.

Deze computermetafoor legde de basis voor het vakgebied van de kunstmatige intelligentie. Om een kunstmatig intelligent wezen te maken zou je slechts een programma hoeven te schrijven dat hetzelfde doet als je eigen 'computerprogramma'.